"afscheidsbrief"

Een boek van bobje goudsmit
op een middag krijg marit een brief van de moeder van anicke, een vriendin die 2 jaar geleden al overleden was.
de brief is een uitnodiging voor de verjaardag van anicke. marit wil niet naar die verjaardag want anicke is immers overleden?
haar moeder raad haar aan om een brief te schijven naar ancike. marit vind dat maar een belachelijk idee maar begint toch aan haar brief naar anicke. de brief gaat over het begin van hun vriendschap tot aan anicke’s dood.
toen anicke en marit in de 3e zaten viel anicke voor het eerst flauw tijdens de gymles. iedereen was geschrokken maar vonden niet dat ze naar de dokter hoefde, iedereen viel wel eens flauw, toch?
die tijd daarna was anicke vaak nergens met haar hoofd meer bij en raakte sneller geëmotioneerd en eerder geïrriteerd. toen anicke daarna nog een keer flauw viel ging ze met haar moeder naar de dokter. de dag na haar doktersbezoek kwam anicke niet op school, het bleek dat anicke was opgenomen in het ziekenhuis. waarom? dat wist niemand op school, zelfs marit niet.
het bleek dat anicke daar alleen maar lag voor onderzoeken. hersenscan en bloedonderzoeken.
toen de klas van marit en anicke een mentoruur hadden kwam mevrouw dijkstal binnen met de boodschap dat anicke ernstig ziek was. een hersentumor, kanker..
anicke kreeg een zware operatie en die lukte!
anicke moest een paar weken in het ziekenhuis liggen en kwam daarna weer op school. een paar weken ging het goed totdat toen marit bij anicke was.
anicke kreeg een soort aanval, haar hoofd schudde, schuim uit haar mondhoeken en plaste in haar broek.
dokter erbij. het hoorde bij de operatie zei de dokter. dat werd marit ook vertelt maar later vertelde anicke dat de kanker nog niet helemaal weg was. ze kreeg een chemokuur. daar zou anicke kaal van worden maar als ze beter was zou het weer aangroeien. iedereen dacht dat ze door de chemokuur weer beter zou worden. dat was niet zo. het ging slechter en slechter met anicke. ze lag hele dagen op bed te slapen en anicke en haar moeder zeiden niets. “het kwam door de chemokuur”.
tot op een avond de moeder van anicke vertelde dat anicke in coma was geraakt. het was anicke’s eigen beslissing geweest om niets te vertellen over dat de tumor gegroeit was. anicke was bang dan marit zich anders zou gaan gedragen tegenover anicke.
na 5 dagen in coma overleed anicke en toen pas mocht marit anicke zien. samen met haar moeder nam marit afscheid van anicke.
tijdens de rouwdienst draaiden ze het favoriete liedje van anicke; phil collins – against all odds

de moeder van anicke zocht vaak contact met marit maar marit wou dat niet. ze vond dat de moeder van anicke haar claimde en haar als haar bloedeigen dochter zou gaan zien. daarom ontweek ze hun zoveel mogelijk en bedacht ze smoesjes om ontmoetingen te ontwijken. in de klas ging het ook slecht, ze werden druk en onhandelbaar. maar toch slaagde de klas erin om hun vwo diploma te halen. tijdens de uitreiking was ook de moeder van anicke aanwezig en ook jorn, de broer van anicke. na de uitereiking van de diploma’s sprong younes op het podium en gaf een toespraak over hoe erg ze anicke mistten en toen hij klaar was draaiden ze het liedje van phil collins.
en ook daar eindigde de brief van marit aan anicke.

"afscheidsbrief" werd geplaatst in de rubriek Literatuur te koop.
Plaats nu ook zelf een gratis zoekertje.